Rolnictwo stoi przed coraz większymi wyzwaniami w zakresie przetwarzania obornika. Liczba zwierząt i obszarów, którymi zajmuje się obecnie rolnik, wzrosła w ostatnich latach ponadprzeciętnie. Podczas gdy małe gospodarstwa często nie są w stanie utrzymać się na rynku, duże gospodarstwa obsługują coraz więcej osób. Zmieniła się również relacja między liczbą zwierząt, którymi opiekuje się rolnik, a dostępnym terenem do rozrzucania obornika. Dostępność gruntów nie nadążała za wzrostem pogłowia zwierząt gospodarskich.
Powstała gnojowica musi być rozrzucana przez rolnika na jego ziemi, jeśli nie chce ponosić wysokich kosztów jej transportu. Jednak ponieważ obornik zawiera wysoką zawartość amonu, azotynu i azotanu, które w glebie przekształcają się w azot, prowadzi to do zakwaszenia gleby i wód gruntowych. Jest to szkodliwe dla ludzi – na przykład zbyt duża ilość azotanów może być rakotwórcza w organizmie. Dlatego jeśli obszar do rozrzucania obornika jest zbyt mały, konieczne jest jego przetwarzanie.
Powiaty określają limity, których musi przestrzegać każdy rolnik. Chociaż wartości te są różne, rolnictwo nigdy nie powinno przekraczać ilości azotu wynoszącej 170 kg na hektar rocznie.
Wyzwaniem w przetwarzaniu obornika jest to, że ilość i skład obornika różni się między gospodarstwami. Zależy to z jednej strony od zwierząt i ich liczby, które hoduje rolnik, a z drugiej strony od paszy, którą otrzymują zwierzęta. Podczas gdy świnia wydala około 2 m³ gnojowicy rocznie, krowa wydala około 23 m³ gnojowicy rocznie. Wpływ na obornik mają również leki, które podawane są głównie świniom.
W Niemczech rozrzucanie gnojowicy jest ściśle regulowane. Każdy rolnik musi przestrzegać okresów blokady. Podobnie ustawodawca określa metody, którymi rolnicy mogą rozrzucać gnojowicę. Decydującym czynnikiem jest to, że gnojowica jest aplikowana na pole tylko wtedy, gdy rośliny mogą najlepiej przyswajać składniki odżywcze. Aby uniknąć przeciążenia gleby składnikami odżywczymi, wielu rolników musi podjąć działania w celu optymalizacji przetwarzania obornika w swoich gospodarstwach.
Podczas przetwarzania obornika, oczyszczalnie ClearFox® redukują ilość biodegradowalnych związków węgla, takich jak ChZT, BZT5 oraz związki azotu. W zakładzie klienta dekanter wstępnie przetwarza surową gnojowicę. Był on już dostępny na miejscu i mógł zostać zintegrowany z instalacją do przetwarzania obornika. Pompa przenosi płynne składniki gnojowicy do oczyszczalni. Składa się ona z dwóch zbiorników buforowych, które również były już własnością klienta i wstępnie napowietrzają ścieki. Służy to z jednej strony do mieszania, a z drugiej do wstępnego rozkładu substancji degradowalnych. Kolejnym etapem jest flotacja powietrzem rozpuszczonym (DAF). Redukuje ona głównie zawiesiny stałe, ChZT, BZT5 i fosfor.
Powstały osad flotacyjny może być dalej wykorzystywany przez rolnika do celów rolniczych zgodnie z obowiązującymi przepisami. W kolejnym etapie przetwarzania obornika mikroorganizmy rozkładają związki węgla (ChZT i BZT5) oraz związki azotu. W tym celu instalacja odprowadza wstępnie oczyszczone ścieki do 20-stopowego kontenera HC ISO, gdzie w dwóch kontenerowych zbiornikach PE zainstalowane jest zanurzone i napowietrzane złoże stałe. Następnie następuje denitryfikacja w celu redukcji azotanu (NO3N) powstałego w złożu stałym do azotu elementarnego (N2). To stanowi 78 procent części powietrza i dlatego może być uwalniane do atmosfery bez wahania.
W przypadku oczyszczania gnojowicy zespół ClearFox® zawsze dostosowuje instalacje do konkretnych warunków. Wydajność oczyszczania zależy od liczby zwierząt na gospodarstwie, powierzchni, jaką rolnik ma do dyspozycji na rozprowadzenie gnojowicy, oraz od dostępnych składników roślinnych. Poprzez analizę ścieków we własnym laboratorium zespół badawczy ClearFox® może dokładnie określić, z czego składa się gnojowica. Inżynierowie dostosowują następnie system przetwarzania obornika tak, aby rolnik mógł rozpocząć równomierne rozrzucanie gnojowicy na całym dostępnym obszarze swoich pól bez przekraczania określonych limitów.
Tak, oczyszczalnie ścieków ClearFox® są elastyczne i adaptowalne. Nasi inżynierowie analizują warunki Twojego gospodarstwa – rodzaj zwierząt, ilość gnojowicy i dostępną przestrzeń. Na tej podstawie opracowujemy rozwiązanie dopasowane do wymogów prawnych i opłacalne pod względem ekonomicznym.
Nasze rozwiązania redukują związki azotu, ChZT i BZT5 w gnojowicy płynnej i zapewniają przyjazne dla środowiska i ekonomiczne wykorzystanie. Dzięki temu możesz precyzyjniej rozprowadzać gnojowicę na polu, nie przekraczając dopuszczalnych norm. Unikasz też wysokich kosztów utylizacji i poprawiasz jakość gleby.
Tak, systemy ClearFox® mogą być dostosowane do gnojowicy ze świń, bydła, drobiu i innych gatunków zwierząt. Badamy skład gnojowicy w naszym laboratorium i dopasowujemy system oczyszczania do potrzeb Twojego gospodarstwa.
Podstawowe rozwiązanie składa się z wstępnego oczyszczania (np. dekantery lub zbiorniki buforowe), flotacji z użyciem rozpuszczonego powietrza (DAF) do usuwania zawiesin oraz biologicznego oczyszczania przy udziale mikroorganizmów. Jeśli na miejscu już istnieją elementy instalacji, takie jak zbiorniki buforowe, można je włączyć do systemu.
Nasze systemy zaprojektowano jako kompaktowe, kontenerowe instalacje, które można szybko i łatwo zamontować. Po krótkim szkoleniu będziesz mógł obsługiwać system samodzielnie. Oferujemy również szkolenia i wsparcie techniczne, aby zapewnić płynne uruchomienie.
Systemy ClearFox® redukują zanieczyszczenia, takie jak nadmiar azotu i fosforu, zachowując jednocześnie cenne składniki odżywcze.To poprawia jakość nawozu i pozwala efektywniej rozprowadzać oczyszczoną gnojowicę na polach.
